I sumar urdu ansi miklir skogareldar og stodum vid i strongu ad flytja infaedda i burtu.  Eg nadi aldrei ad mynda tetta almennilega nema uppa flugvelli.
Tannig ad eg fekk lanadar myndir hja felaga mynum og fekk leifi til ad birta taer herna.
Eins og sest var tetta adeins orfaa kilometra fra baenum og var astandid frekar dokkt.
En vid satum sem fastast med neydarpokann vid hendina tilbuin ad hoppa uppi vel ef kallid kaemi ad flyja.  En eldarnir nadu aldrei inn fyrir baearmorkin og vid urdum vitni ad tessu ollu saman.
Tekkid a myndunum taer tala sinu mali.

Jæja ég er núna fluttur inní treiler, sem er aðeins frá húsinu sem ég bjó í áður.
Það er töluvert betra að geta verið útaf fyrir sig, þó að það sé í treiler en þar er allt sem maður þarf og á ég bara eftir að tengja gervihnatta diskinn.

Ég flutti inn Þegar Þóran mín kom í heimsókn og henni leist svona príðisvel á staðinn að hún átti erfitt að fara aftur.(Skoðið meðfylgandi mynd á myndasafni).

Við fórum til Cree River Lodge þegar Þóra var í heimsókn og fórum að veiða og svol.  Aflaklóin Þóra Sigríður var að sjálfsögðu í essinu og veiddi skelfisk...

Síðan fór ég í fyrradag í smá ferð með strákununm að tékka á nýjum vötnum sem þeir ætla kannski að vera með leigu á næsta sumar.
Það var alveg geggjuð ferð og fórum á staði sem kannski enginn hefur áður stigið nyður fæti.  Og við veiddum fiska strax þannig að staðirnir lofa góðu.

Annað er ekki mikið í fréttum annað en það er farið að kólna frekar mikið og fór nyður um -4 gráður í fyrrinótt.

Annars tékkið á nýjum myndum..  

Í gær fékk ég að taka á loft af vatni í fyrsta skiptið og lenti líka á vatni að sjálfsögðu.
Það var af sjálfsögðu Beaver og fórum við með tvo slökkviliðsmenn frá Stony til
Uranium City. 
Þar var drukkið kaffi að hætti lókal indjána og síðan flogið til baka, og á bakaleiðinni var bözzað ansi lágt svo að þeir gætu skoðað betur skóginn sem brann í sumar.

Uranium City var einu sinni 15 þús. manna bær sem þreifst af úraníum námum og voru þar fullt af fólki að lifa drauminn, þegar á nokkrum dögum allt lagðist í eyði eftir að námurnar hættu að skila arði.
Núna búa þar um 30-40 manns og við sjáum um að fljúga inn þrisvar í viku með byrgðir, og þá er líka bözzað lágt á Navaho yfir bæinn til að láta vita af okkur.

Þetta er einn mesti draugabær sem ég hef séð fullt af einu sinni flottum húsum að grotna nyður, og gamlar götur orðnar að stígum nánast. 

Við hittum líka bæjarstjórann á kaffistofu SERM (Saskatchewan Environment Research Management), en hann var þar í öðrum erindum, því hann er líka pípari bæjarins og þurfti að lóða saman einhver kopar rör.

Þarna voru allskonar snillingar á ferð, hjá SERM, flestir á launum um sumarið og á bótum allann veturinn.  En þannig er líf slökkviliðs manns á þessum slóðum.

Byggt á sönnum atburðum,,.
Hvernig þvær indjáni pallinn á pikkupnum sínum?

Fyrsta lagi,  bakka út í á, aðeins of langt?
Öðru lagi, spóla sig fastann.
Þriðja lagi, hóa í frænda sinn sem er á fjórhjóli.  
Fjórða, setja spotta á milli til að draga upp.
Fimmta, ná í 5 aðra frændur til að hafa fjórhjólið þingra.
Sjötta, taka tilhlaup til að kippa í..
Sjöunda, 5 frændur fá fjaðrir og fljúga þegar spottinn strekkist.
Áttunda, Spóla meira á fjórhjóli og pikkup..
Níunda, þvo pall á pikkup.
Tíunda, fara heim og dansa dráttarbíla dansinn og láta hann redda þessu.

 

Ja ta er nadur kominn aftur i vinnu eftir 3ja vikna fri sem var sko vel tess virdi og endalaust gaman.  Vid keyrdum um Kanada og tvo riki i usa.
Eg sneri hingad nordur ur 36 gradu hita i Saskatoon i 4 gradur i gaer og 6 i dag.
En hvad med tad herna vid vatnid sem eg vinn alla daga var rigning og rok og minnti akaflega mikid a Island.  
Velarnar sem eg sinni eru a flotum og fljuga med ferdamenn ta adalega veidimenn og annars vegar borunar fyrirtaeki sem kjarnabora i bergin herna nordurfra i leit ad dyrmaetum audaefum sem geta leinst i jordinni.
Tetta eru ameriskir veidimenn sem koma sudur fra ,og eins og flestir kanar eru their frekar fafrodir og miklir asnar.  En hvad med tad muna bara ad brosa og veifa.
Tad er tvent olikt ad sinna borunar gaurunum og riku veidimonnunum sem halda ad teir seu ad koma til N. Kanada og hafa tad ruff, i natturunni en tegar teir eru i rauninni ad fara a veidi hotel uta votnum med kokkum, heitum pottum og nuddurum og ekki gleyma barnum.  Samt eru nu til stadir med minni tjonustu og meira frumstaett, en ta eru yfirleitt minni hopar og oftar eru tad Kanada menn sem tangad saekja.
Tetta er i hnotskurn tad sem gengur a vid Transwest Waterbase tar sem eg tarf ad gegna minu starfi adur en eg fae ad fljuga ad radi. 
Jaeja best ad halda afram ad turka buxurnar med primusnum

Já ég ætla að deila uppýsingum sem ég upplifi hérna norðurfrá á meðal Dené indjánanna og hinna hillbillana sem hér búa.  Annars hef ég aldrei áður skrifað blog en hvað með það.  

Á næstu misserum mun ég reyna mitt besta að bæta upplýsingum  hér inn fyrir ykkar fróðleik og skemmtunar.

Annars er bara að njóta þessar stundir sem þú munt upplifa hérna og endilega commenta á einhverju sem þú hefur áhuga að koma á framfæri.

Eigandi þessa nýja bloggs hefur ekki gefið út fyrstu bloggfærsluna sína. Viðkomandi er án efa í óða önn að velja sér flott útlit, aukahluti, hlaða upp myndum og semja meistaraverk til að færa á spjöld sögunnar. Við bjóðum viðkomandi að sjálfsögðu velkominn á BlogCentral!